Το Δημοτικό σχολείο

Πέτρινοι τοίχοι, πέτρινα χρόνια,
κεφάλια κουρεμένα
μα όνειρα ακούρευτα,
ποδιές γαλάζιες
και κορδέλες λευκές.
Εικόνες μακρινές
βγαλμένες απ΄το χτες
στη μνήμη των κατοίκων
τούτου εδώ του τόπου.
Εδώ πρωταγαπήσαμε,
εδώ ονειρευτήκαμε,
εδώ ταξιδέψαμε στο μέλλον, στο παρόν που μεγαλώσαμε
και τώρα, για δες, ...ξαναγυρνάμε πάλι πίσω!

Χρήστος Κωστελίδης
(μικρές ιστορίες)